آیا آیات ۶۵ و ۶۶ سوره انفال در زمینه تناسب های اعلام شده میان تعداد مسلمانان با دشمن هنگام نبرد با هم تضادی ندارند؟

پاسخ اجمالی

در آیات مورد پرسش می خوانیم:
«اى پیامبر! مؤمنان را به جنگ [با دشمن] تشویق کن! هر گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر غلبه می کنند و اگر صد نفر باشند، بر هزار نفر از کسانى که کافر شدند، پیروز می گردند چرا که آنها گروهى هستند که نمی فهمند!».
[۱] این آیه شریفه اعلام می ‌دارد که در صورت قوّت قلب کامل مسلمانان، هر یک از آنان توان مقابله و نبرد با ده نفر از دشمن را دارند.
«هم اکنون خداوند به شما تخفیف داد، و دانست که در شما ضعفى است بنا بر این، هر گاه یکصد نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر پیروز می شوند و اگر یکهزار نفر باشند، بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند کرد! و خدا با صابران است!».
[۲] در این آیه شریفه اشاره شده که؛ در حال حاضر چنین قوّت قلبی میان مسلمانان وجود نداشته، بلکه آنان – با آن که همچنان روحیه قوی ‌تری از دشمن دارند – اما رگه ‌هایی از ضعف روحیه نیز در میان آنها مشاهده می‌ شود. به همین دلیل، خداوند بدون آن که از مطلب اعلام شده در آیه قبل دست بکشد، تنها تخفیف موّقتی به مسلمانان داده که هر یک از آنها تنها با دو دشمن نبرد کنند.
بر هر فرد منصفی پوشیده نیست که هیچ تضادی میان این دو آیه وجود نداشته، بلکه حکم اولیه، همان تناسب یک به ده است که در آیه ۶۵ اعلام شده، اما حکم ثانویه تناسب یک به دو است که تنها در حالت ضعف روحیه مسلمانان قابل اجرا خواهد بود.

 

 

منبع:اسلام کوئست


پی نوشت:

[۱]. انفال، ۶۵٫

[۲]. انفال، ۶۶٫