در دام افتاديم، به چه كسى بگوييم ما را از اين دام نجات دهد؟!
به نام حمايت و طرفدارى از فقرا، شيوعيت و كمونيسم را به وجود آوردند كه مى خواهيم حال و وضع آنها را بهتر كنيم، ولى بدتر كردند. به نام فقرا ثروت و سرمايه را از ثروتمندان گرفتند و به فقرا ندادند، بلكه در مقاصد شوم و عيّاشى و رياست و قدرت خود صرف نمودند. هم […]
راه علىّ ـ عليه السّلام ـ را نرفتيم و…
افراد بشر چه بيمارى دارند كه راحت نمى نشينند، و پيوسته بر سر قدرت طلبى و رياست و مقام با هم مى جنگند؟! ما همين قدر مى فهميم كه مُلك دنيا باقى و پابرجا نمى ماند و از بين مى رود. حضرت امير المؤمنين ـ عليه السّلام ـ در وقت رياست و حكومت ظاهرى چه پوشاك […]
جبر = انکارمعاد
جبرى ها چگونه مى توانند به معاد و مجازات اعتقاد داشته باشند؟ زيرا به اعتقاد آنها خدا به واسطه ى كارهاى خود، عدّه اى را به جهنم و عدّه اى را به بهشت مى برد! منبع: کتاب در محضر حضرت آیت الله العظمی بهجت- جلد1 / محمد حسین رخشاد
احترام عالم ولو اين كه كافر باشد!
اگر بشر سعادت و شقاوت خويش را تشخيص مى داد و نقص و كمال را مى دانست، پيرو انبيا ـ عليهم السّلام ـ مى شد. سيد رضىّ ـ رحمه اللّه ـ از شخصى صابئى(مرثيه سيّدرضىّ ـ رحمه اللّه ـ در رثاى ابى اسحاق صابئى: شرح نهج البلاغه، ج 7، ص 234.) به خاطر فضلش تشييع كرد، با […]
آن گاه كه دل به ذكر اللّه مطمئنّ شد…
اگر دل انسان به « ذكر اللّه » مطمئنّ شد، به خطابِ «يَـآأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَـئِنَّةُ» (سوره ى فجر، آيه ى 27.)؛ (اى نفس آرام!) مخاطَب مى گردد. در روايت آمده است كه مخاطب اين آيه ى شريفه سيّد الشّهدا ـ عليه السّلام ـ است. ر.ك: بحار الانوار، ج 2، ص 93؛ ج 44، ص 218 و […]
تو خود حجاب خودى، حافظ از ميان برخيز
ماديّات و دنيا و وسايل راحتى، راحتى نمى آورد، بلكه: «أَلاَ بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَـلـءِنُّ الْقُلُوبُ» هان! تنها با ياد خدا دل ها آرام مى گيرند.سوره ى رعد، آيه ى 28. نه با داشتن مُلك و ملكوت. لذا بايد سعى كنيم تزلزل هايمان برطرف شود و پرده ها برداشته شود. و بزرگترين پرده، خود ما هستيم: « […]
از هيچ به همه چيز با دستگيرى ولىّ خدا
ابتداى حركت انسان در مسير كمال و معرفت، استعداد است كه مى تواند از هيچ به همه چيز برسد، و طرف و مقصد او خداست. ربوبيّت خدا هم اقتضا مى كند كه در مسير حركت تكاملى انسان تا سر منزل مقصود به او كمك و از او دستگيرى كند. در دعاى ابوحمزه آمده است:« مِنْ […]
رسول اكرم ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ آيينه دارِ جمال حقّ
خداوند سبحان مى فرمايد: «ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جَـدِلْهُم بِالَّتِى هِىَ أَحْسَن» سوره ى نحل، آيه ى 125. با حكمت و اندرز نيكو، [مردم را] به سوى راه پروردگارت بخوان، و با مجادله ى نيكوتر با آنها مجادله كن. يعنى با زبان نرم و به نرمى و آرامى، حكيمانه و منطقى […]
چه بهشتى مى شد دنيا اگر…
چه كنيم تا در برابر نعمت هاى خدا سپاسگزار باشيم؟ چگونه انسان اين همه نعمت الهى را بر خود نقمت و عذاب مى كند؟ خداوند سبحان مى فرمايد: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْرًا وَ أَحَلُّواْ قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ» سوره ى ابراهيم، آيه ى 28. آيا نديدى كسانى را كه نعمت خدا را […]
راه سعادت بسته نيست
گفته مى شود كه پيغمبر اكرم ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ رحلت كرده، امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ هم غايب است و كسى به آن حضرت دسترسى ندارد كه به فرياد او برسد. بنابراين، ما مستضعف و محروم از سعادت و بيچاره ايم. آيا اين گونه است؟ خير اين گونه نيست؛ زيرا عقل و شرع […]
انسان اگر حرف شنو باشد…
آقايى مى گفت: وارد شهرى شدم و ديدم صداى ساز و آواز بلند است و اهل شهر به فساد اخلاقى گرفتارند. از راه دليل و برهان و منطق براى مردم آن جا كم كم ثابت كردم كه اين گونه كارها زيانبار و حرام و باطل است. همه منقلب شدند و آلات(ابزارها) لهو را شكستند و […]
چرا نزد عالِم نمى رويم
از همان روز اوّل كه انسان پا روى زمين گذاشت، ميان انسان ها جنگ بر پا شد و آقا زاده قابيل، آقا زاده هابيل را كشت. آقاى قابيل، آخر از پدر خود كه طبيب بود، مى پرسيدى: حالا كه قربانى من قبول نشد و قربانى هابيل پذيرفته شد، آيا راهى براى سعادت من وجود دارد، […]
