مقصد زوّار

ابوبکر بن خُزَیمه شافعی (311 هـ. ق) و ابو علی ثقفی شافعی (328 ه. ق) حاکم نیشابوری شافعی می‌گوید: سمعت محمّد بن المؤمّل بن الحسن بن عيسى يقول:خَرَجْنا مع‏ إمام‏ أهلِ‏ الحديث‏ أبي‏ بكر بن خُزَيمة و عديلُه أبی علي الثقفي مع جماعة من مشايخنا، و هُم إذْ ذاك متوافرون إلى زيارة قبر علي بن […]

برتر از توصیف ها

محمّد بن عمر واقدی (207 هـ.ق) و كان ثقة يفتي بمسجد رسول اللّه و هو ابن نيف و عشرين سنة و هو من الطبقة الثامنة من التابعين من أهل المدينة[1]؛ علیّ بن موسی الرّضا شخصیتی مورد اطمینان بود و با این‌که 24 بهار سن داشت در مسجد رسول خدا فتوا می داد و از طبقه‌ی […]

مولای جبرئیل

حسن بن هانی معروف به ابونواس (196 هـ.ق) روزی بعضی از یاران ابونواس به وی گفتند: فردی گستاخ‌تر از تو را سراغ نداریم، درباره‌ی هر چیزی حتّی شراب شعر داری، ولی با این‌که معاصر با علیّ بن موسی الرّضا هستی درباره‌ی او شعری نسروده‌ای! ابونواس در پاسخ گفت: به خدا سوگند! شعر نگفتن من به […]

سیرت امام مهدی علیه السّلام‌

نوشتار ذیل بخشی از روایاتی را که درباره سیرت امام زمان علیه السّلام پس از ظهورنقل شده است، مورد بررسی قرارداده. در این باره، آنچه را که استاد محمد رضا حکیمی در کتاب پرارج خورشید مغرب آورده است عینا نقل کرده و علاوه بر محتوای این روایات، از قلم ادیبانه این استادتوانا نیز بهره گرفته شده است.

جریان رو به رشد تشیع در دوران غیبت صغرا

شاید نخستین مرحله از نفوذ شیعه در دستگاه عباسی به صورت یک جریان قوی، ماجرای ولایتعهدی امام رضا علیه السّلام باشد.چرا مساله غیبت در زمان حکومت عباسی که نفوذ شیعیان در دستگاه خلافت نسبت به زمان بنی امیه بیشتر بود رخ داد!!!!!؟؟؟؟

مروری بر اقدامات نواب در ارتباط با شیعیان‌

تمامی کارهای نواب خاص، حتی در امور جزئی جاری، در شعاع رهنمودها و دستورهای امام زمان علیه السّلام انجام می‌گرفت. بنابراین، ما بایستی مرور خود را بر اساس مطالبی که در توقیعات صادره از ناحیه مقدس آمده ارزیابی کنیم؛ گرچه بسیاری از آنها- اگر زمانی هم گردآوری شده- متأسفانه، در حال حاضر در دسترس ما قرار ندارد. اقدامات نوّاب را در چند جهت می‌توان مورد بررسی قرار داد.در این متن همچنین علت عدم جواز افشای نام آن حضرت در غیبت کبری کنکاش شده است.

حضرت مهدی علیه السّلام و نوّاب خاصه‌

پس از رحلت امام عسکری علیه السّلام به سال 260، بلافاصله غیبت صغرا شروع شد و تا رحلت آخرین نایب امام زمان علیه السّلام در سال 329 ادامه داشت. پس از آن غیبت کبری آغاز گردید.در دوره غیبت صغرا، امام زمان علیه السّلام از طریق چهار نفر نایبان خاص خودش با شیعیان در رابطه بود و امور آنان را حلّ و فصل می‌کرد. این امور، افزون بر مسائل مالی، شامل مسائل عقیدتی و فقهی نیز می‌شد.

زمینه‌سازی غیبت توسط پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و امامان شیعه علیهم السّلام‌

روایات زیادی درباره غیبت و قیام حضرت حجّت علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و امامان معصوم علیه السّلام در دسترس مردم بوده است. نگاهی به انبوه این روایات نشانگر آن است که این مسأله از دید هیچ امامی دور نمانده و همه آن بزرگواران بر آن تأکید ورزیده‌اند. وعقاید کلامی شیعیان درباره جایگزینی امامی پس از امام دیگر، نقش مهمی در تثبیت موقعیت امام جدید ایفا می‌کرده است.

اختلاف پس از شهادت امام عسکری علیه السّلام‌

مشکلات سیاسی و سخت‌گیریهایی که خلفای عباسی برای امامان شیعه به وجود می‌آوردند، در برقراری رابطه منظم آنان با شیعیان، نابسامانی‌هایی را ایجاد می‌کرد. این مشکل به ویژه، در فاصله رحلت یک امام و جانشینی امام بعدی رخ داد؛ عده‌ای از شیعیان در شناخت امام خود دچار تردید شدند و مدتی طول می‌کشید تا فرقه‌های انشعابی و افکار و اندیشه‌های ناروا رو به افول نهاده و امام جدید کاملا استقرار یابد.

نکاتی درباره تولد امام زمان علیه السّلام‌

تلاشهایی که عباسیان حاکم بر سامرا و بغداد برای کنترل زندگی امام حسن عسکری علیه السّلام به عمل آورده بودند، اختفای مسأله مهم تولّد امام زمان علیه السّلام را کاملا توجیه می‌کند. همچنین این نکته را که در آن زمانها، مسأله غیبت آن حضرت بر سر زبانها بوده و بنی عباس در صدد بودند تا به هر طریق ممکن، راه امامت را بر شیعه مسدود سازند، روشن می‌کند.

اصحاب امام علیه السلام و حفظ میراث فرهنگی شیعه‌

نگارش جوامع حدیثی در میان اصحاب ائمه علیهم السّلام بسیار طولانی است، به ویژه، پس از دوران امام صادق علیه السّلام، افراد زیادی در جامعه شیعه مصمم شدند تا روایات را جمع‌آوری کرده و آنها را برای شیعیان ساکن در کشورهای دور و نزدیک به منظور راهیابی به افکار و اندیشه‌های اهل بیت، بفرستند. با گذشت زمان بر شمار این مؤلفان افزوده شد و کتابهای بیشتر و مفصلتر تألیف شد.

امامت حضرت عسکری علیه السلام

با شهادت امام هادی علیه السّلام در سال 254 و مشخص شدن امام بعدی، فرزندش امام عسکری علیه السّلام به سمت امامت شیعیان اثنی عشری منصوب گردید.حضرت چه شد که در سامرا ماند!!!؟؟حضرت امام حسن عسگری علیه السلام در بین مردم سامرا دارای چه جایگاهی بود!!؟؟