اهل ذکر

اهل ذکر از هر طایفه که باشند، نباید آن‌ها را اذیت و آزار کرد که اثر سوء دارد. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 19

شرط تأثیر

تأثیر اذکار به کمالش – که جمیع شرایط را دار باشد- است… با مراقبه، اثر اذکار زودتر ظاهر می‌شود. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 19

آیه‌ی نور

آیه‌ی نور [اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ… تا بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَليمٌ] به عدد 256 مرتبه، برای معنویت و رزق مخصوصاً بعد از نماز عشاء. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 19

آیات حدید و حشر

شش آیه‌ی اوّل سوره‌ی حدید: (سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ… تا عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ) و چهار آیه‌ی آخر سوره‌ی حشر: (لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ… تا وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ) برای قضاء حوائج مؤثّر است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 19

آیةُ الکرسی

آیة الکرسی، سه آیه است، روزی 21 مرتبه برای حافظه [خوانده شود] منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 18

سوره‌های مسبِّحات

 [درباره‌ی سوره‌های شش‌گانه یعنی مستحبات سِتّ: سوره‌ی حدید، حشر، صفّ، جمعه، تغابن، اعلی می‌فرمودند:] مرحوم سیّد علی آقا قاضی خود شب‌ها قبل از خواب می‌خواند؛ چه آن‌که روایت دارد پیامبر هم قبل از خواب می‌خواندند و می‌فرمودند: در این سوره‌ها آیه‌ای است که بهتر از هزار آیه است. و امام باقر (ع) فرمود: کسی که […]

درباره‌ی سوره‌ی و العادیات

روزی 110 مرتبه خوانده شود، روزی حلال فراوانی خواهد آمد و ربطش به امیر المؤمنین (ع) است. از مستور آقا شیرازی به ما رسیده است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 18

درباره‌ی سوره‌ی انشراح

برای کسانی که قبض دارند و سینه‌شان تنگ و مغموم است، خواندنش خوب و سینه را فتح و باز می‌کند. و مرحوم آقا سیّد هاشم حدّاد این مطلب را گفته‌اند و تجربه هم نشان داده است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 18

درباره‌ی سوره‌ی یس

در شب نیمه‌ی شعبان سه بار این سوره خوانده شود: یکی نسبت به نیّت سلامتی، دیگر به نیّت رزق، و سومی برای طول عمر. نوعی خواندن این سوره، از یک تا چهل هم خوانده می‌شود. و برای حوائج دنیوی، تقدیم به امام جواد (ع) روزی یک بار. به قصد فرزند و حامله شدن و ذرّیه، […]

درباره‌ی سوره‌ی و النجم

برای امراض صعب العلاج هر روز خوانده شود و به امام زین العابدین (ع) تقدیم گردد. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 17

درباره‌ی سوره‌ی فتح

برای سالک، خواندن این سوره به جهت رفع حجب و گشایش قلب لازم است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 17