سخاوت و ایثار
سخاوت، نه تنها احسان به فقیران و مستمندان است؛ بلکه ملکهی سخاوت به حقیقت قوّهای است از آثار علُوّ نفس و بلندی همّت که لازمهاش آن است که انسان از جان و مال به راه خدا و احسان به خلق، خودداری نکند؛ و در آنچه خیر و صلاح مقام انسانی است، به امر حق و […]
سعادت و خوشبختی واقعی
انسان به سعادت آنگه رسد که مطلوبش خدا و معشوقش شهود جمال آن حُسنآفرین است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 113
فقط از او
بندهی حقّ، هر چه میخواهد از خیرات و سعادات دنیا و عقبی از کسی غیر حق نمیطلبد؛ و همهی حوائج کلّی و جزئی خود را از خدا بسیار مسئلت میکند؛ و میداند از هر کس حاجتی بخواهد، پیش او خوار میشود مگر خدا که هر چه بنده بیشتر از او حاجت خواهد، آن بنده نزدش […]
اثر خداشناسی
نتیجهی خداشناسی، اِشفاق و ترحّم و مهربانی و عذرپذیری نسبت به نیک و بدِ خلق خواهد بود. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 113
دل خرّم
کسی که خدا را شناخت، همیشه دلش روشن و خاطرش چون باغ و گلشن به یاد حق شاد است؛ و دایم به افاضهی فیض از عالم قدس محفوظ و بهرهمند است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 113
شجاعترین انسانها
عارف که از خدا میترسد و معصیت او نمیکند و مرگ را حضور حق و رحمت حق داند، دیگر از مرگ و هیچ حادثه و مخلوقی نمیترسد؛ زیرا ترسها همه از مرگ است؛ و عارف بالله مرگ را خوشترین حال و بهترین سعادت خود داند که حضور محبوب خود میرود. پس هر کس خداترس شد، […]
مؤثّر حقیقی فقط خداست
باید دانست که محقّقاً در مُلک وجود، بالذّات جز خدا نیست؛ و موجِد حقیقی نیز جز او نخواهد بود. در نظم عوالم بینهایت آفرینش، خدا مستغنی از خلق است و از کمک و معونت مَلَک [فرشته] بینیاز است؛ و در تمام مُلک، تنها آن سلطان مقتدرِ: هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْبَاطِنُ مؤثّر […]
خشنودی به قضای الهی
«مقام قضا» آنجاست که کس را هیچ مجال خیال و مقام چون و چرا نیست؛ و احدی را حقّ گفتگو بلکه مجال جستجو نخواهد بود. مدعی خواست که آید به تماشاگه راز دست غیب آمد و بر سینهی نامحرم زد انبیاء به مقام تسلیماند و اولیاء را رضای کامل به قضای الهی است؛ هر چه […]
گشودن درهای رحمت
هر چه روح قدسی را از هوای نفس باز داری، و به شوق طاعت خدای برگماری، درهای دوزخ را بسته و درهای بهشت را به روی خود باز گردانی؛ و خود را مهیّا و شایستهی رحمت و نعمت و درجات بهشت ابد به مراتب علم و ایمان سازی. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 110
افاضهی نور علم
هرکه به درگاه خدا رود، و با تقوا و جهدِ در علم و معارف عمر گذراند، فیض حق بر او نور علم [افاضه] کند. فیض روح القدس ار باز مدد فرماید دیگران بکنند آنچه مسیحا میکرد منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 109
اشراق نور حضرت حقّ
هنگامی که عارف به دیدهی باطن، آفتاب وجود حق و اشراق اعظمِ تامّ فوق التّمامِ الهی را دید، و آن نور اَقهرِ اَنور اَشدِّ فوق نامتناهی را به چشم قلب مشاهده کرد، دیگر انوار ضعیف وجود خود و وجودات ظلّیِ فقری عالَم، از نظر به کلّی ناپدید گردد؛ و در مقابل آن خورشید اعظم اتمّ […]
روح قوی و قدسی
هر روحی [که] شوقش به اطاعت و پیروی از آن نفوس قدسی الهی [انبیاء و اوصیاء] بیشتر، و عشق او به تعلیمات آنان زیادتر است، آن روح، قویتر و نورانیتر است. و هر چه بیشتر از دستور رسولان حق لذّت و ابتهاج و نشاط کاملتر برد، روانش قدسیتر و بلندمرتبهتر است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، […]
