در هر نَفَس

باید از خدا بخواهیم که هر نفسی که می‌کشیم، به خیر دیگران باشد؛ و لحظات ما نَفس به نَفس، در جهت خیررسانی باشد. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 155

نمک روضه

به ما امر شده است که مجالس اهل بیت (ع) را برپا کنیم تا که عدّه‌ای بر سر این خوان ولایی سیر شوند. سفره‌داری در مجالس، نمک روضه است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 155

خدمت و بندگی

هر چیزی در عالَم برای کاری است و جایگاه مخصوصی دارد. اگر چیزی را در جای غیر مقتضی قرار دادی، امر نادرستی را مرتکب شده‌ای. انسان هم در عالم، برای خدمت و بندگی آمده است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 154

کم‌ترین کار

اگر وضع مالی خوبی ندارید و نمی‌توانید بار مشکلات یکدیگر را کاهش دهید، پس لااقل در حقّ هم دعا کنید، تا مشکلات دوستان اهل بیت (ع) هر چه زودتر حلّ شود؛ و یا آن‌که از جانب خلق، استغفار کنید و از خداوند بخواهید که به نمایندگی همه‌ی خلقش، عذر شما را بپذیرد، که اثرات مستقیمی […]

اسیر آتش باطنی

بخیل، اسیر آتش درون خودش است؛ و در شعله‌های حرص و طمع می‌سوزد؛ و دیگران را نیز با خود می‌سوزاند. لذا اگر با نفس خودمان هم همنشین شویم، صفت گرگی‌مان جلوه پیدا می‌کند. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 154

لزوم اعتدال در انفاق

اگر مرض احسان بگیری، پول در جیبت دائماً شاخ می‌زند تا انفاقش کنی… امّا در انفاق نه بخل بورزید، و نه آن‌قدر بدهید که آخر الامر خودتان محتاج بشوید. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 153

بزرگ‌ترین ریاضت

بزرگ‌ترین ریاضت در سلوک آن است که از شکمت بزنی و به دیگران بخورانی! ایثار بزرگ‌ترین ریاضت است. و آدم باید خیلی پا روی خودش بگذارد، تا به جایی برسد… اگر صفت احسان داشته باشید، در سلوک چیزی کمتان نمی‌گذارند. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 153

نشانه‌ی مردانگی

خداوند می‌فرماید که: کافر سخی، به رحمت من نزدیک‌تر از مؤمن بخیل است!… در یک کلمه می‌توان گفت که: احسان به خلق، رحمت خاصّ الخاص حضرت حق است؛ و بخشش و اطعام، علامت مردانگی و بندگی است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 153

تمرین جان‌فشانی

توجّه مداوم و حضور لحظه به لحظه، کار هر کسی نیست؛ و عدّه‌ی مخصوصی می‌توانند به طور مداوم در توجّه و تذکّر به سر برند؛ ولی هر کسی می‌تواند صفت را ملکه‌ی خود کند و با نیروی کردار نیک و پسندیده پیش برود… پس ای رفقا، بدانید که هیچ عملی مثل احسان، بنده را به […]

لزوم کار خدایی

خداوند در توصیف آدمی فرموده است: وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي. یعنی: «از روح خودم در او دمیدم.» پس روح خدایی درون من و تو جاری است؛ لذا باید کار خدایی هم از من و تو صادر شود. اگر کار غیر خدایی از انسان سر بزند، در حقیقت، حقّ خدا را ضایع کرده است! مرکز […]

پایه‌ی کار محبّت

پایه‌ی کار محبّت، روی این دور می‌زند که با مردم به مروّت و گذشت رفتار کنیم. اگر کسی از خانه‌اش به خیر دیگران بیرون نیاید، در مسلمانی‌اش باید شک کرد. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 151

احسان

پایه‌ی همه‌ی امور، بر روی محبّت دور می‌زند. سرّ خلقت و علّت پیدایش عالَم وجود، در عشق و محبّت خلاصه شده است. پس محبّت اصل دین است؛ امّا برای پیشرفت و ترقّی در مقامات و درجات معنوی، باید سه نکته را در نظر گرفت: نخستین راز موفّقیت، خدمت به خلق خدا و دوری از ظلم […]