اگر نماز را معراج بدانیم
هر که اراده و همّتش پیش نماز بود، دلش با آن حاضر است. و به اندازهی ارادهاش، غافل از چیزهای دیگر میباشد. پس هر که به خداوند ایمان آورد و دید که خداوند خیر و باقی است و نماز، معراج او به سوی خدا است و ایمانش به این مطلب با دلش مباشرت پیدا نمود، […]
نتیجهی اعتقاد واقعی
اگر برایت ممکن بود که از صمیم دل به اینکه نماز، معراج و نردبان ترقّی بنده و دیدار پروردگار است معتقد شوی، همانا باور خواهی کرد که نماز موجب رستگاری است؛ و بهترین عملها است. و به انجام دادن سطحی و صوری اعمال و ارکان، و به لقلقهی زبان آوردن ذکرها و خطابها و مناجاتهایش، […]
اخلاص در شهادت بر رسالت
اخلاص در شهادت [بر رسالت رسول خدا (ص) عبارت است از: تهی کردن دل از هر گونه اعتراض بر احکام شرعی، تا در جان و دلش از آنچه ایشان آورده و به آن فرمان داده –اگرچه به او ضرر رساند- سختی و گرفتگی نباشد. منبع: کتاب به سوی دوست، ص 140
لطفی بزرگ از محبوب
هر که جایگاه نماز را در معاملهی با پروردگار شناخت، و دانست که آن لطفی بزرگ از سوی خداوند مهربان است، باید که روشنی چشم او در نماز باشد؛ و باید که چشم به راهش باشد؛ چنانکه منتظر مجالس انس با دوستانش میشود. و ندای اذان را چنانچه دعوت دوستان و احبّاء را پاسخ میدهد، […]
ندای دیدار
اذان، ندای دیدار است. و چنانکه در رستاخیز، مردم را به عرضهی شدن بر خداوند صدا میزنند؛ همینطور مؤذّنان، مؤمنان را به مجلس حضور و معراج و زیارت میخوانند. پس اگر معرفت انسان در این دنیا چنان باشد که از این ندا لذّت برد، این معرفت در دنیا، بذر دیدار در آخرت است! و اگر […]
آثار عمل خالصانه
دامنهی فریب در اعمال، گستردهتر از فاصلهی عرش و فرش است! و من گمان نمیکنم کسی از آن نجات یابد، جز کسی که خداوند به لطفش او را حفظ کرده باشد، و برای همین است که مردم را میبینی عمل مقرّبان را انجام میدهند، امّا از آن سودی نمیبرند! و این جز به جهت آفات […]
موهبت بزرگ اخلاص
«اخلاص»، دارای مراتبی است که دست یافتن به آن، ممکن نیست جز برای کسی که خداوند به فضلش او را هدایت کرده و به او حکمت داده، و آن را روشنی و درمان دلش قرار داده، و چشمهایش را به حیلههای نفس فریبکار و مداخل شیطان اهریمن و کافرش باز کرده است، و با جنود […]
دقّت در اخلاص
از یکی از سادات بزرگوار نقل کردهاند که: او نماز سی سالهاش را قضا کرد؛ زیرا که او در این مدّت، نمازش را در صف نخست به جماعت میگزارد. یک روز دیکر کرد و از صف نخست بازماند. و پیش خودش از کسانی که او را میدیدند، شرم و حیائی احساس کرد. و از آن […]
آیا نمیترسد
در روایت آمده که رسول خدا (ص) فرمود: «آیا کسی که در نماز، چهرهاش را این سو و آن سو میکند، نمیترسد که خداوند چهرهی او را به صورت الاغی درآورد؟» یکی از محقّقان گفته است: «مقصود این است که: آیا کسی که در حال نماز از خدا و بزرگیاش روی میگرداند، نمیترسد که خداوند […]
کمال حضور دل در قیام
کمال حضور قلب [در حال قیام] به این است که: به یاد سخن خدای متعال باشد که فرمود: «الَّذي يَراكَ حينَ تَقُومُ» [شعراء/218] «خداوندی که وقتی میایستی، تو را میبیند» و دارای سکون و آرامشی در تحت اوامر الهی بوده، و از درک کوتاهی و تقصیر در اهتمام به انجام حقّ بندگی به اندازهی توان، […]
ادب قیام در نماز
دربارهی «قیام» [در نماز]. و آن ایستادن در پیشگاه خداوند است برای خدمت و عبادت و اظهار بندگی به دل و همهی جوارح. و کامل بودن قیام بدن، به این است که توأم با اطمینان، آرامش و ترس و شرم باشد، در حالی که سرش افتاده و به جایگاه سجدهاش مینگرد، گردن و پشت خود […]
ضرورت خوف و رجاء برای مؤمن
برای مؤمن از امید و هراس، چارهای نیست. و این دو، پس از ایمان، ریشهی همهی خیر و خوبیها هستند؛ زیرا مقصود هر کسی سعادت و خوشبختی است. و نزد مؤمن هیچ سعادتی مانند دیدار خداوند و مأنوس و همدم شدن با او نیست. و راهی به آن، جز با به دست آوردن محبّت و […]
