احیاء دین در عصر غربت – جلسه هشتم

حجت الاسلام کاشانی مورخ 06 مهر ۹۶ مصادف با شب هشتم محرم در هیئت عبدالله بن الحسن علیه السّلام به ادامه سخنرانی پیرامون موضوع «احیاء دین در عصر غربت» پرداختند که مشروح آن تقدیم می گردد.

شعر عاشورایی؛ بنایی یزدی (1)

علی‌ اصغر بنایی معمار، فرزند حسین، متخلّص به «بنایی» و معروف به بنایی یزدی از سخنوران عصر حاضر است.
بنايي در سال 1301 ه‍ . ق در مشهد به دنیا آمد. در 7 سالگی به مکتب رفت. از 12 سالگی در کنار تحصیل، به شغل بنّایی مشغول شد. در 20 سالگی متأهّل شد و 22 ساله بود كه توفيق سفر به عتبات عاليات رفيق راهش شد. در آن جا یکی از خواسته‌ هایش از حضرت امام حسین علیه السلام طبع شعر بود كه همان شب در حالتی خاص، طعم استجابت دعا را به او می‌چشانند.
به ایران بازمی‌گردد و چندی درك محضر مرحوم آیت الله سیّد علی سیستانی می‌کند؛ پس از آن چند بار دیگر به عتبات و سپس به سفر حج مشرّف می‌شود.
از این شاعر متعهّد، دو جلد دیوان به يادگار باقی مانده که در زمان حیاتش (حدود 70 سالگی) منتشر شده است: 1 – دیوان بنایی یزدی 2 -گلستان راز (به امید تلفیق شایسته‌ی این دو اثر).
دراواخر عمر بر اثر ابتلا به غدّه‌ی مغزی دچار فراموشی شد و تلاش فرزندان و پی‌گیری‌ مداوا در تهران نتیجه‌ای در بر نداشت. سرانجام در تاریخ دهم آذر ماه سال 1341 در 79 سالگی درگذشت. پیکرش به دستور استاندار وقت سیّدجلال تهرانی درحرم رضوی‌ علیه السلام به خاک سپرده شد.
او علاوه بر چندین تركیب بند عاشورایی، شعر «محتشم» را تخمیس نیز كرده است که شعر ذيل، بند دوم تخميس است كه 8 بند دارد و با حذف دو بند آمده است. به تأليف اخيرم با عنوان «به عيّوق مي‌رسد» هم می توانید مراجعه کنید: