امکان و ضرورت تعریف جنبش اسلامی از درون
در این نوشته در رابطه با «جنبش اسلامی» و ریشههای اجتماعی آن بحث میشود، آیا منشأ این حرکات به تنشهای اجتماعی بر میگردد یا به دین اسلام؟ مفهوم جنبش های اسلامی با قرار گرفتن در درون دایرۀ مفهومی کلان تر با عنوان جنبش اجتماعی که دارای ریشه های تاریخی و معنایی متعیّن و انضمامی است امکاناتی را فراهم نمی آورد که بتوانیم بر اساس آن مفهوم جنبش اسلامی را از درون تعریف و صورت بندی نماییم. لذا باید برای شناخت «جنبش اسلامی» ذات وماهیت آنرا مشخص کنیم. ماهیت بنیادی پدیده های سیاسی-اجتماعی که در کشورهای اسلامی رخ می دهد، تجلّی خود اسلام است. چرا که، مکتب اسلام بر پایۀ تعالیم و منطق درونی اش برای فهم پدیدۀ عمل سیاسی در کشور های اسلامی کفایت می کند و نیازمند مفهومی دیگر نیست. و اگر قرار است پدیده ایی را مورد شناسایی، تعریف و تفسیر قرار بدهیم، همانا«دین اسلام» است. چرا که، به نظر می رسد اساس طرح موضوعاتی مثل جنبشهای اجتماعی در بین مسلمین، ضعف در شناخت منطق درونی اسلام است.
التکفیر و الهجره
التکفیر و الهجره، جماعت، پس از اینکه گروهی از مسلمانان تندرو در قاره شیخ محمد حسین ذهبی، وزیر سابق امور اوقاف و الازهر را در ژوئیه 1977 (1356ش) ربودند و به قتل رساندند، رسانه های گروهی مصر این گروه را جماعت التکفیر و الهجره نامیدند. از این عبارت نمی توان تعریف ساده ای به دست داد، اما معنای آن روشن است: «جماعتی که مسلمانان [ظاهری و خائن] را به کفر متهم می کند» (تکفیر) و از مسلمانان [واقعی] می خواهد که از سرزمین الحاد، مصر امروزی، »مهاجرت» (هجرت) کنند.
اسلام سیاسی در آسیای مرکزی، پس از شوروی
منطقه آسیای مرکزی، که در بیشتر سال های قرن بیستم تقریبا مورد غفلت قدرت های غربی بود، در سال های اخیر به شدت مورد توجه سیاسی قرار گرفته است. حوادث تکان دهنده 11 سپتامبر 2001 و حمله آمریکا به افغانستان، بحث بر سر گروه های اسلامی تندرو در آسیای مرکزی را بر انگیخته است. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دسامبر 1991 به ایجاد پنج جمهوری مستقل در آسیای مرکزی انجامید. کشورهای جدید از آن زمان تا کنون نه تنها برای بر پایی نظام های سیاسی و اقتصاد های پایدار خود را به آب و آتش زده اند، بلکه کوشیده اند اسلام را در قالب ایدئولوژی نوظهور حکومتی بگنجانند. با این همه، این گونه تلاش ها به بروز تنش در درون جوامع منطقه و ایجاد کلاف های سر در گم برای نخبگان سیاسی منجر شده است. در این مقاله مطالبی همچون اسلام تحت سلطه کمونیسم، ظهور اسلام پس از سقوط شوروی و جایگاه اسلام در کشور های حوزه آسیای مرکزی از جمله ازبکستان و تاجیکستان و جنگ های داخلی این منطقه مورد بررسی قرار می گیرد.
احزاب سلفی در مصر
مصر بستر خوبی برای رشد و توسعه افکار و گروههای مختلف میباشد. در این بین گروهها و احزاب سلفی فعال در مصر مخصوصا بعد از جریانهای اخیر سیاسی، بیشتر شده است. سلفیها در برخی فعالیتهای حزبی خود موفق بودهاند و در اکثر موارد شکست خورده و نتوانستهاند احزابی با مشروعیت قانونی ایجاد کنند. در این مقاله، احزاب دارای تفکر سلفی که در جامعه مصر موفق بودهاند، از جمله:حزب نور، حزب فضیلت، حزب اصالت، حزب اصلاح بررسی شده است و عوامل فکری موفقیت این احزاب ، از جمله: 1.حفاظت از هویت اسلامی و عربی مصر و مقابله با هر نوع تلاش برای از بین بردن آن؛ 2.رد هر نوع تلاش برای ترویج غرب¬زدگی و مقابله با فساد و انحرافات اخلاقی و بی¬بندوباری؛ 3.تلاش برای تحقق اصلاحات سیاسی، قانونی و حقوقی که می¬توانند پایه¬گذار نظام سیاسی اسلامی شوند.- بررسی شده است.
عبدالله بن عمر، بدتر از یزید
دو قطبی سازی عبدالله بن عمر
خیانت عبدالله بن عمر به امام حسین علیه السلام
خطرناک تر از نفاق
خواب ، خاطره ، قسم
مهمترین هدف جریان نفاق
علت قدرت جریان نفاق
نفت، انرژی و طالبان
«بن لادن، حقیقت ممنوع»عنوان کتابی است که توسط ژان شارل بریزاردو گیوم داسکیه به زبان فرانسه نوشته شده است. در این کتاب زمینه و چگونگی ظهور و رشد طالبان و ارتباط نفت و انرژی منطقه به طالبان و عوامل پشتیبان کننده از شکل گیری طالبان سخن به میان آمده است.
