تاریخ اقتصادى مصر در دوران اولیه‏ اسلامى‏1 (1171- 868م/567-254ق)

نوشتار حاضر، پژوهشى است مستند راجع به تاریخ اقتصادى مصر در دوران طولونى و فاطمى، با تکیه بر نقش صنعت نساجى. نویسنده با استفاده از اسناد پاپیروسى عربى و نیز منابع دست‏اول تاریخ مصر در دوران اسلامى، در پى اثبات این فرضیه است که رونق و رفاه اقتصادى مصر در قرون وسطى، به ویژه در دوره‏ى طولونى، ناشى از رشد و گسترش صنعت نساجى بوده است. کلودکاهن،2 خاورشناس نام‏دار فرانسوى، مقاله‏ى حاضر را نمونه‏اى خواندنى از کاربرد پاپیروس‏ها در یک پژوهش تاریخى مى‏داند.
منابع سرمایه‏گذارى در صنعت نساجى، سرمایه‏گذاران، نقش مقامات دولتى و افراد نیمه رسمى، نظام توزیع و مبادله، اشتغال‏زایى و روابط میان افراد سهیم در این صنعت از جمله مطالبى است که در این نوشتار به آنها پرداخته شده است.

ملاحظاتى بر مقاله‏ «تاریخ اسلام از منظر چند پایگاه اینترنتى»

پیش از هر چیز، لازم است از مسؤولین محترم مجله‏ى تاریخ اسلام تشکر شود که مقالات و اطلاعات ارزنده‏اى را در حوزه‏ى تاریخ منتشر مى‏کنند. از جمله امتیازهاى این فصلنامه این است که متن کامل آن از طریق سه پایگاه اینترنتى قابل دست‏رسى است.2 هم‏چنین باید از نویسنده‏ى مقاله‏ى مذکور تشکر و قدردانى به عمل آید که با تحقیق بر روى موضوعى بکر و ارائه‏ى تازه‏هاى اینترنتى راجع به تاریخ اسلام، قدم مؤثرى در معرفى منابع الکترونیکى براى محققان برداشته است. در حال حاضر، جاى خالى چنین مقالاتى در اکثر نشریه‏ها و مجلات علمى احساس مى‏شود.
در مقاله‏ى مذکور بیست پایگاه اسلامى، که همه یا بخشى از آنها در ارتباط با تاریخ اسلام است، انتخاب و خلاصه‏اى درباره‏ى هر یک آورده شده است. یکى از نقاط قوت این مقاله، معرفى تعداد زیادى از پایگاه‏هاى مرتبط با تاریخ اسلام است. با وجود نقاط قوت بسیار،ملاحظاتى بر این مقاله وارد است که مى‏توان نمونه‏هاى زیر را یادآور شد:
1. مهم‏ترین نکته درباره‏ى کلیه‏ى پایگاه‏هاى معرفى شده، در یک نگاه کلى، این است که منابع و پایگاه‏هاى مربوط به تاریخ اسلام به خوبى جست‏وجو و شناسایى نشده‏اند و در نتیجه، مواردى ذکر شده‏اند که قدرت و اعتبار چندانى ندارند.
امروزه یکى از مهم‏ترین مباحث در حوزه، جست‏وجو در اینترنت و نحوه‏ى رتبه‏بندى‏3 نتایج جست‏وجو، و ملاک‏هاى رتبه‏بندى است. لازم است این نکته در این‏جا نیز رعایت شود و منابع دست اول، معتبر و معروف در اولویتِ کار قرار گیرد و معرفى شود.
این نکته از این جهت حایز اهمیت است که خواننده‏ى مقاله بالطبع گمان مى‏کند که پایگاه‏هاى ذکر شده از بهترین پایگاه‏هاى اینترنت در این زمینه‏اند؛ و احتمالاً عقیده‏ى نویسنده نیز همین است؛ در حالى که با جست‏وجویى ژرف‏تر، روشن مى‏شود که پایگاه‏هایى وجود دارند که از لحاظ حجم اطلاعات و اعتبار و شهرت بسیار فراتر از برخى از پایگاه‏هاى ذکر شده‏اند.

اسماعیلیان اصفهان‏

فعالیت اسماعیلیان در اصفهان، از قرن سوم هجرى آغاز شد. اطلاعات مربوط به این فعالیت‏ها تا نیمه‏ى دوم قرن پنجم، تاریک و مبهم است. در این قرون احمد بن حسین، معروف به دندان و ابوحاتم رازى، در منابع مرتبط با اسماعیلیان این شهر معرفى شده‏اند.
اوج فعالیت‏هاى اسماعیلیان در اصفهان در عهد سلجوقیان است. دو داعى نام‏دار این دوران، عبدالملک بن عطاش و فرزندش احمد، رهبرى اسماعیلیان را در اختیار داشتند. در دوران عبدالملک اصفهان مرکز فعالیت اسماعیلیان بود.
در این مقاله ضمن بررسى تلاش‏هاى اسماعیلیان در اصفهان، ارتباط آنان با فاطمیان مصر، اسماعیلیان نزارى الموت و علماى اهل سنت شافعى و حنفى بیان گردیده است؛ و در پایان، رجالى که اسماعیلیان اصفهان ترور کرده‏اند، معرفى گردیده‏اند.

ابوحفص کرمانى «مورخى ناشناخته»

نفوذ ایرانیان در دستگاه خلافت عباسى تنها منحصر به خاندان‏هاى چندى نظیر طاهریان و آل‏سهل و برمک و بختیشوع و نوبخت نبود، بلکه افراد بسیارى، بى‏آن‏که به خاندان مشخصى وابسته باشند، در این دوره به مناصب عالى کشورى و لشکرى رسیدند. نوشته‏ى حاضر در صدد شناساندن یکى از این چهره‏ها به نام ابوحفص عمرو، یا عمربن ازرق کرمانى است، که از چهره‏هاى ادبى و سیاسى دوره‏ى مأمون و از مورخان این عصر به شمار مى‏رود.

فاتحان عرب و نشر اسلام در افریقیه‏

افریقیه پس از فتح مصر کانون توجه فاتحان عرب شد. از فتح مصر در سال 22 قمرى توسط عمرو بن عاص تا فتح نهایى این منطقه در سال 90 قمرى توسط موسى بن نُصیر، هم‏زمان با ورود اسلام به این سرزمین، تحولات سیاسى، اجتماعى و فرهنگى بزرگى در میان بربرها پدیدار گشت و آنان رفتار متفاوتى را در مقابل فاتحان و سپس والیان مسلمان در پیش گرفتند. موضوع این مقاله، بررسى تأثیر رفتار فاتحان عرب بر قبایل بربر در متابعت از آنان و پذیرش اسلام تا تسخیر کامل شمال افریقا توسط مسلمانان است.

نقش تشیّع در جنبش‏هاى سیاسى صوفیان قزلباش

ایلات و عشایر آذربایجان و اران و آسیاى صغیر که اندک اندک به تشیّع رو آورده و در خانقاه صوفیان اردبیل از شیخ صفى الدین اردبیلى به این سو پرورش یافته بودند به دفاع از این سلسله صوفیه (صفویه) برخاستند. آنان به تدریج از جنبه‏ى معنوى به سیاست و حکومت‏گرى کشیده شده و با تشکیل اتحادیه‏ى قزلباش پایگاه عقیدتى و نظامى خود را پدید آورده و به مرور با تقویت آن توانستند شاه اسماعیل صفوى را به پادشاهى برسانند. این امر تاریخى که هویت و وحدت ایران را نیز در برداشت در جامعه مقبولیت یافت و نهایتاً سلطنت صفویه، ایران‏گیر شد.
اما به سان تمام سلسله‏ها که در آغاز با اندیشه و آرمان به حکومت مى‏رسند و آنگاه از پایگاه‏هاى اصلى ایدئولوژیک خود دور مى‏شوند، قزلباش نیز محو قدرت و نعمت گردید و در مسایل سیاسى و اجتماعى آن چنان دخالت کرد که سرانجام به آشوب و متلاشى شدن انجامید؛ به گونه‏اى که شاه عباس اول آن اتحادیه را در عمل منحل کرد و با تشکیل سازمان شاهسون به گونه‏ى دیگر، سلطنت صفویه را در پناه نظامى‏گرى قرار داد.

زمینه‏ها و علل اقتصادى گرایش به فاطمیان‏ در افریقیه و مغرب‏

تشکیل خلافت فاطمیان به سال 297 قمرى در افریقیه عوامل و زمینه‏هاى متعددى داشته است. در بین این عوامل، زمینه‏هاى اقتصادى کم تر مورد توجه قرار گرفته است؛ در حالى که اهمّیّت آن کم تر از عوامل دیگر نیست.
در این مقاله اوضاع اقتصادى و نقش آن در تشکیل خلافت فاطمیان بررسى مى‏شود. برخى از عوامل اقتصادىِ تأثیر گذار بر تشکیل خلافت فاطمى، به اوضاعِ افریقیه و مغرب در نیمه‏ى دوم قرن سوم قمرى و بخشى به عملکرد فاطمیان در دوران دعوت و قیام باز مى‏گردد که در این مقاله هر دو دسته عوامل مورد بررسى قرار مى‏گیرد.

علل دست‏گیرى حسین بن روح نوبختى‏

حسین‏بن روح نوبختى که نزد امامیه به عنوان سومین نایب خاص امام دوازدهم علیه السلام معروف است، پنج سال از عمر خود را (317 – 312 ق / 929 – 924 م) در زندان مقتدر، خلیفه‏ى عباسى، به سر برد. این نوشته به بررسى علل دست‏گیرى او مى‏پردازد. در مورد دست‏گیرى او دو علت مطرح شده است:
1. عدم پرداخت اموالى که حکومت از او مطالبه مى‏کرد؛
2. همکارى با قرامطه.
در این مقاله علت اول تأیید و علت دوم رد شده است؛ علاوه بر آن، فرض سومى نیز با تکیه بر قراین مطرح شده است و آن این‏که، غالیان با کمک حکومت موجبات دست‏گیرىِ حسین‏بن روح را فراهم کردند.

تاریخ‏نگارى اسلامى در دو قرن اول هجرى

جنبش فرهنگى تاریخ‏نگارى اسلامى همواره تحت تأثیر عوامل مختلف قرار گرفته است که بخشى از آنها ریشه در نیازهاى حیات اجتماعى و بخشى دیگر نیز از سطوح پیشرفت جامعه‏ى انسانى متأثر شده‏اند. در این مقاله به برخى عوامل مؤثر بر این بخش و ویژگى‏هاى آن توجه شده و به تناسب بحثى درباره‏ى مکاتب تاریخ‏نگارى مدینه و عراق طرح شده است.

معرفى و نقد کتاب ((جهاد الشیعه فى العصر العباسى الاول))

نقش تشیع در بارورى فرهنگ اسلامى و شکل دهى شاکله تمدن اسلامى, برجسته و غیر قابل انکار است; تشیع خصوصا با تنوع فرقه اى خود و سه مذهب عمده اثنى عشریه و اسماعیلیه و زیدیه, نقش محورى و اساسى در تحولات سیاسى, اجتماعى و فرهنگى اواخر دوره اموى و استقرار خلافت عباسى تا پایان عصر اول خلافت داشته است. این نقش در عصر اول عباسى در قالب نهضت ها و جنبش هاى نظامى; تشکیل حوزه هاى علمى, تعالیم مخفى و سازمان دهى فرقه اى تبلور یافت; که در این میان قیام ها و نهضت هاى متوالى شیعیان زیدى, مسئله اصلى خلفاى عصر اول عباسى بود و تمام هم و توان ایشان را متوجه خود کرده بود. این حرکت ها و قیام ها نقش برجسته اى در شکل دهى به جریان هاى تاریخى عصر مذکور داشته است.
با این وصف, جاى تعجب است که پژوهشى به زبان فارسى راجع به نهضت هاى شیعى این دوره, موجود نیست و خلإ بزرگى در این مقطع مهم و طولانى تاریخ اسلام وجود دارد. کتاب جهاد الشیعه فى العصر العباسى الاول تإلیف دکترسمیره مختارلیثى از اساتید و دانش پژوهان مصرى(2) تنها پژوهش مستقل عربى در این باره است که به خاطر قوت و استحکام علمى و رعایت استانداردهاى تحقیق, در سال 1363 ه’ . ش براى جبران این کمبود و نقیصه در تاریخ اسلام, در ایران چاپ و نشر شد.
موضوع کتاب جهاد الشیعه فى العصر العباسى الاول بررسى و تجزیه و تحلیل نهضت ها و جنبش هاى سیاسى و نظامى و عقیدتى شیعیان از آغاز خلافت عباسیان تا پایان عصر اول عباسى (سال 232ه’ . ق) است, لیکن نهضت هاى شیعى از سال 100ه’ . ق به بعد را نیز به عنوان زمینه ها و بستر حرکت هاى عصر عباسى به تفصیل مورد بحث و مداقه قرار داده است.
دکتر لیثى معتقد است: مفهوم جهاد شیعه تعبیرى راستین از روح و جوهره تشیع است که این جوهره در گونه هاى مختلف جهاد مستمر نظامى, دینى, فکرى و اجتماعى شیعه تجلى یافته است, لیکن تعالیم و اندیشه هاى اعتقادى شیعه به شکل جنگ هاى مسلحانه در تاریخ تبلور یافته است.(3)
از این جهت نویسنده, محور بخش ها و فصل هاى کتاب را نهضت ها و قیام هاى شیعى در عصر مذکور قرار داده و به رغم این که ایشان حیات فکرى, دینى, علمى و اجتماعى شیعه را از صور جهاد شیعه تلقى مى کند, به فرقه هایى از شیعه که فاقد تحرک نظامى بوده, لیکن از حیات فکرى و فرهنگى برجسته اى برخوردار بوده اند, در حاشیه و در رابطه با حرکت هاى انقلابى شیعه مى پردازد.
دکتر لیثى با استفاده از حجم انبوهى از منابع(4) و با نگاهى تحلیلى و فلسفى به تاریخ و با استنادات دقیق و جامع و چینش منطقى و محققانه و با نثرى ساده و روان و جذاب, به دور از اغلاق و پیچیدگى, به بازآفرینى تحسین برانگیزى از تاریخ جنبش ها و نهضت هاى شیعى در بستر حیات سیاسى, دینى و فکرى جهان اسلام در دوره مذکور پرداخته است. وى در این کتاب در صدد است که اثبات کند جهاد شیعه, زاده آزادى رإى و عقیده در تفکر اسلامى است که توانسته است نقش برجسته اى در بارورى و تعالى تمدن اسلامى داشته باشد. شکل گیرى دولت فاطمیان و ثمرات علمى ـ فرهنگى این دولت, بخشى از این نقش مى باشد.

الرضا من آل محمد(صلی الله علیه وآله وسلم)

در این نوشتار برآنیم تا شعار ((الرضا من آل محمد)) را بررسى کنیم; شعارى که عباسیان با تکیه بر آن توانستند بسیارى از بنى هاشم و شیعیان آنان ـ به ویژه ایرانیان ـ را با خود همراه کرده و مدت ها چهره واقعى خود را در پشت آن پنهان سازند.
این بررسى, در چهار محور الرضا در لغت عرب, الرضا در عرف مسلمانان در دو قرن نخست هجرى, الرضا در دعوت عباسى و الرضا نزد دعوت شدگان تقدیم مى گردد.