آخرین وصیّت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و سلم 3

برقی گفته است: ابن محبوب، حدیثی از امام صادق (ع) آورده است که آن حضرت فرمود: رسول خدا (ص) در آن بیماری که فوت نمود، بی‌هوش شد؛ پس به هوش آمد و فرمود: هر کس نماز را تا آخر وقت به تأخیر اندازد، به شفاعت من نائل نخواهد شد. قال البرقیّ: وَ فِي رِوَايَةِ ابْنِ […]

آخرین وصیّت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و سلم 2

حمیری از احمد بن اسحق، از بکر بن محمّد ازدی روایت کرده که: ابوبصیر از امام صادق (ع) درباره‌ی حورالعین سؤال کرد؛ من نیز نشسته بودم، او به امام صادق (ع) عرض کرد: فدایت شوم! آیا حورالعین از مخلوقات دنیا یا از مخلوقات دنیا یا از مخلوقات بهشت است؟ امام صادق (ع) فرمود: چه کار […]

آخرین وصیّت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و سلم 1

ابن اثیر گفته است: موسی بن اکتل از عمویش عامر، که در حجّة الوداع با رسول خدا (ص) شرکت داشته، روایت کرده است که: آخرین کلامی که رسول خدا (ص) در بیماری‌اش فرمود نماز و نماز بود. آخر ما أوصی إلیه النّبيّ (ص) قال أبن اثیر: وروی موسی بن أکتل بن عمیر الّنمیريّ، عن عمّه […]

بیست و یکمین جلسه تاریخ کلام امامیه در عصر حضور ائمه علیهم السلام + صوت

سخنران جلسه در ابتدا با مروری بر مباحث گذشته به این نکته اشاره کرد که چیزی که بعدها کیسانیه نامیده شد موج تشیع باقیمانده قبل از عاشورا بود. وی افزود: این موج، پس از عاشورا شکل تازه‌ای به خود گرفت و جریان اصلی که از این موج بهره برد و آن را در قالب حرکت اجتماعی سیاسی رهبری کرد جریان محمد حنفیه و مؤثرتر از او مختار بن ابی عبیده بود. وی به ارائه شواهد از منابع فرق و مذاهب و مقالات نگاری در جلسه قبل اشاره کرد و گفت: حاصل این اطلاعات این بود که منابع نخستین برای کیسانیه به‌عنوان یک گروه، در دوره اول اعتبار و ارزشی قائل نیستند و اگر هستند با نام مختاریه خلص و کیسانیه خلص می‌شناسند. این اطلاعات در کتب تاریخی به‌طور مفصل‌تر و روشن‌تر وجود دارد.

نگرشى بر برخى‏ افکار مذهبى مولوى – بخش3

اصل این مقاله باکمی تغییرات در مقدمه مثنوی انتشارات پیام عدالت در سال 87 منتشر شده است. و مطالب این مقاله ی سه بخشی هیچ تنافی با فرمایش حضرت آقا ندارد، فقط باید از سایر کلمات معظم له پی به ظرافت کلامشان برد.

نقش حضرت معصومه سلام الله علیها و زیارت ایشان در حفظ تشیع

در روایت صحیح السند از مولانا الرضا علیه السلام نقل شده که زیارت حضرت معصومه سلام الله علیها بهشت در پی دارد. حجت الاسلام کاشانی در شب وفات آن بی بی، سال گذشته به زمینه های تاریخی نقش حضرت و تشویق معصومین علیهم السلام  برای سفر به قم و حفظ تشیع پرداخته است که صوت آن تقدیم میشود.

نگرشى بر برخى‏ افکار مذهبى مولوى – بخش2

اصل این مقاله باکمی تغییرات در مقدمه مثنوی انتشارات پیام عدالت در سال 87 منتشر شده است. و مطالب این مقاله ی سه بخشی هیچ تنافی با فرمایش حضرت آقا ندارد، فقط باید از سایر کلمات معظم له پی به ظرافت کلامشان برد.

بیستمین جلسه تاریخ کلام امامیه در عصر حضور ائمه علیهم السلام + صوت

در ابتدای این نشست، حجت الاسلام و المسلمین دکتر محمد تقی سبحانی بر مباحث جلسه گذشته مرور کرد و گفت: در باب کیسانیه و تاریخ شیعه در این دوره یک مجموعه اسناد اولیه داریم که مهم‌ترین منابع برای تحلیل این دوره است. غیر از اشعار باقیمانده از کیسانیه و قطعه کوتاهی از حسن بن محمد حنفیه که از آن سخن خواهیم گفت دو منبع مهم ما کتب مقالات نویسی دوره اول و کتب تاریخی اولیه‌ای که از کیسانیه یادکرده‌اند است.

وی افزود: در این زمینه از کتب مقالات آغاز کردیم و اشاره کردیم از این کتاب‌ها مقالات الفرق سعد بن عبدالله و کتاب مقالات الاسلامیین و بخشی از کتاب ناشی اکبر مدنظر است. از چند مورد دیگر نیز ذیل بحث خواهیم گفت تا به اسناد تاریخی برسیم.

شاخصه های حکومت امام مهدی عجل الله فرجه در قرآن و روایات و ادعیه

در این گفتار به سه شاخصه اساسی و مهم حکومت حضرت پرداخته ایم:
۱٫ عدالت (در همه حوزه های سیاسی، اجتماعی، قضایی، اقتصادی، فرهنگی و…)
۲٫ امنیت (در همه بخش ها از جمله امنیت اجتماعی، امنیت قضایی، امنیت اخلاقی و روانی و…)
۳٫ احیای کتاب خدا و سنت نبوی.
برای اثبات این سه مؤلفه مهم هم به آیات و روایات و ادعیه به گونه ای که دلالت صریح داشته باشند استناد گردید و هم با توجه به این که حکومت مهدی(عجل الله فرجه) به عنوان بشارت و منت الهی است و نیز در دعای افتتاح به عنوان دولت کریمه که ضامن کرامت مؤمنان در دنیا و آخرت است، این سه شاخصه مورد بررسی قرار گرفته است.

نگرشى بر برخى‏ افکار مذهبى مولوى – بخش1‏

اصل این مقاله باکمی تغییرات در مقدمه مثنوی انتشارات پیام عدالت در سال 87 منتشر شده است. و مطالب این مقاله ی سه بخشی هیچ تنافی با فرمایش حضرت آقا ندارد، فقط باید از سایر کلمات معظم له پی به ظرافت کلامشان برد

فرايند آگاهی شيعيان از علم غیب امامان – سید عبدالحمید ابطحی

 این که محیط اجتماعی، حقایق معارف دینی را به تدریج درک می کند، امری روشن است؛ به تعبیر دیگر تلقی جامعه از دین، امری   تاریخی است. این روند را در موضوعات مختلف می توان پی گیری کرد. نوشتة حاضر نشان می دهد که اطلاع از غیب در جامعة جاهلی، به ملائک یا جن منحصر بوده است؛ از این رو نبی اکرم صلی الله علیه وآله وسلم در آغاز دعوت با این پرسش مواجه می شدند که چرا مَلَک نیستند و یا متهم به جادوگری و کهانت می شدند؛ تا این که در اثر کثرت آیات و معجزات، نبوت ایشان پذیرفته شد و در نتیجه، آگاهی از غیب ـ در نظر جامعه ـ به پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم منحصر شد. این زمینة تاریخی موجب شد امیرالمؤمنین علیه السلام نیز در اخبارات غیبی خود، به ویژه در ایام خلافتشان، با اتهام های دعوی نبوت، علم غیب و کهانت مواجه شوند. این مشکل، در طول دوران امامت برقرار بود؛ اما در میان شیعه، تحقق بسیاری از پیش بینی های امیرالمؤمنین علیه السلام زمینه را آماده کرد تا شیعیان با مقولة امکان آگاهی از غیب ـ بدون کهانت و نبوت ـ آشنا شوند . ائمه علیهم السلام این موضوع را به تدریج به شیعیان آموزش دادند.[1]