روابط امام علی علیه السلام و معاویه
دوران خلافت امیرمؤمنان امام علی علیهالسلام (35 ـ40 ق) با وقوع سه جنگ جمل، صفین و نهروان سپری شد. در این میان، «صفین» مهمترین و خطیرترین بود.
در سال 36 ق. در جنگ صفین، خلافت نوپای علی علیهالسلام رویاروی معاویة بن ابی سفیان، امیرنشین شام قرار گرفت كه از سال 18 ق. در آنجا استقرار یافته بود. مردمی كه بر خلافت عثمان شوریدند و اینك در سال 35 ق. با علی علیهالسلام بیعت كردند، در پی «عدالت» بودند و حال، بیصبرانه انتظار اصلاح امور را میكشیدند. لذا برای اصلاح ساختار حكومت، ضرورت داشت كه حاكمان ناشایست جای خود را به افراد صالح بسپارند. از جمله، معاویة بن ابیسفیان باید از امارت شام بركنار میشد، و این آغازی بود بر یك چالش بزرگ.
البته به امیرمؤمنان علیهالسلام سفارش شد كه «معاویه را ـ دستكم برای مدتی كوتاه ـ بر امارت ابقا كند و پس از تثبیت موقعیت خود، به تصمیمگیری درباره او بپردازد»؛ این نوشتار یك بررسی تاریخی است درباره اینكه چرا امیرمؤمنان علیهالسلام به سفارش مزبور عمل نكرد؟، و پیش از جنگ صفین، چه روابطی میان علی علیهالسلام و معاویه برقرار شد؟ و هدف از برگزاری آن روابط چه بود؟
بررسى كاربردهاىِ لقبِ «اميرالمومنين» در بسترِ تاريخ اسلام
اين پژوهش، در بازشناسىِ كاربردهاى لقب اميرالمؤمنين، مشتمل بر سه فصل: «بررسى واژگانى»، «نخستين كاربرد» و «گسترش كاربرد» است، كه در دو قسمت، در دو شماره پياپى از مجله، ارائه خواهد شد.
