سیره حضرت زهرا (س) در گفتار اهل سنت
این مقاله میکوشد به بررسى رفتار فردى حضرت زهرا (ع) و نیز ارزشهای اجتماعى حضرت با تأکید بر منابع اهل سنت بپردازد. در این زمینه، ارزشهای اخلاقى همچون عبادت، عفت، زهد، حیا و برخوردهاى اجتماعى حضرت با اطرافیان ازجمله با پدر، همسر، فرزندان، مظلومان، یتیمان، فقرا و … و نیز فعالیتهای اجتماعى ایشان قبل و بعد از وفات پیامبر (ص) موردبررسی قرار میگیرد و براى هرکدام از این موارد از کتابهای معتبر اهل سنت نمونه و شاهدى بیان میگردد.
حضرت زهرا (ع) و روایت حدیث (در منابع اهل سنت)
فاطمه (س) یکی از چهارده مطهر موردنظر در آیه شریفه 33 سوره احزاب است که بر اساس اصطلاح محدثان، قول و فعل و تقریر آن حضرت (س)، حدیث محسوب میشود. گرچه پس از رحلت رسولالله (ص) اهلبیت آن حضرت مورد کمتوجهی و بیلطفی مردم مدینه قرار گرفتند و در طول تاریخ خلفا به حذف نام علی بن ابیطالب (ع) و خانوادهاش همت گماشتند و علیه ایشان تبلیغات کردند و حق آنها را غصب و ایشان را شهید کردند، لکن هنوز نشانهها و نمونههایی از فرمایشات و عملکردهای آن بزرگواران در منابع اهل سنت یافت میشود. این مقاله با تمرکز بر منابع حدیثی اهل سنت به احادیثی که حضرت زهرا (ع) از پیامبر اکرم (ص) نقل کرده و یا دیگران از فاطمه (س) درباره قول و فعل و تقریر آن حضرت (ع) نقل کردهاند، پرداخته است که گویای تنوع موضوعات میباشد.
جایگاه حضرت فاطمه (س) در منابع اهل تسنن
بسیاری از دانشمندان اهل تسنن درباره حضرت فاطمه زهرا (س) قم زده و گزارشهایی در احوال و زندگانی آن حضرت ارائه کردهاند و سخنانی از رسول خدا (ص) را درباره آن حضرت ثبت نمودهاند. از بررسی روایات به دست آمد که هیچگونه ذم یا خردهگیری درباره حضرت زهرا (ع) یافت نمیشود و همه به آن حضرت احترام گذاشتهاند و مدحهایی درباره آن حضرت ثبت کردهاند و نتوانستهاند بر وجود مبارکش خدشه یا ایرادی وارد کنند. حتی برخی از نویسندگان وقایع تلخ پس از رحلت پیامبر (ص) را گزارش کردهاند و نتوانستهاند نسبت به اهانتهای وارد بر آن حضرت و بیوفایی امت اسلام و کوتاهی در حق اهلبیت پیامبر (ص)، بیتفاوت باشند. این مقاله به سبب محوریت وجود مبارک آن حضرت، احوال و جایگاه ایشان را در منابع اهل تسنن بررسی و عرضه نموده است.
اوصاف حضرت زهرا سلام الله علیها 6
اربلی گفته است: پیامبر (ص) مقام فاطمه (ع) را بزرگ و مکانتش را گرامی، میداشت و او را مکنی به «امّ ابیها» (مادر پدرش) نمود، و از نظر دوستی و محبّت، موقعیتی به او بخشید که هیچ کس با وی قابل مقایسه نبود. قال الاربليّ: كان النبي (ص) يعظم شأنها و يرفع مكانها، كان يكنّيها […]
