ذکر یونسیّه توأم با یقین
اگر ذکر یونسیه را از کُنهِ وجودت و با یقین قلب بگویی و مردانه پای حرفی که میزنی بایستی، خداوند شما را در دریایی از فشار و ریاضت، رها میکند، تا ظرف وجودتان را از خودش لبریز گرداند. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 182
زیباترین ذکر خاطرخواهی
هرگاه که دلت برای خدا تنگ شد، دروازهی دل را به سوی او باز کن و دائم بگو: «من تو را دوست دارم» که این زیباترین ذکر خاطرخواهی است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 182
لوازم ذکر واقعی
اگر به واسطهی ذکر، صفتی در انسان پیاده نشود، آن ذکر فقط لقلقهی زبان است و بس. هدف از ذکر، متّصف شدن به اخلاق الله است؛ و در درجهی دوم، مقدّمهای است برای توجّه مداوم. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 181
دانش حقیقی
علم در آسمانها نیست که نازل شود؛ و در زمین هم نیست که ظهور کند، علم حقیقی، در کُنه و ذات شیعیان اهل بیت (ع) است: تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللَّهِ حَتَّی یَظْهَرَ لَکُمْ. [«متخلّق به اخلاق الله شوید، تا برایتان ظاهر شود.»] منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 181
خطر مقامات
آن کسانی که از طیّ الاَرض و اسم اعظمشان در این دنیا بیجهت استفاده میکنند، عملکردشان را نیز در همین دنیا میبینند و از مقامات معنوی و اخروی محروم میمانند! اگر خداوند مکاشفه داد و نداد، لحظهای نباید توجّه سالک از آن سو (خداوند) متوجّه جای دیگری شود. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 181
نکتههای سلوکی
بزرگترین ریاضت در سیر و سلوک آن است که از شکم خودت بزنی و به دیگران بخورانی… نشست و برخاست زیاده با خلق، باعث کدورت میشود. انسان با هر کسی که بنشیند، خواسته و ناخواسته، نقشی از او در آینهی دلش حک میشود، که قلب او را تاریک یا روشن میکند. پس بهتر است که […]
از جانب او
زمانی ریاضت قشنگ است که او به تو بچشاند. اگر او به تو گرسنگی یا سختی داد، آن وقت است که ریاضت کشیدن و صبر کردن بر آن، شیرین میشود؛ و به همان اندازه، اثربخش است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 180
سالمترین روش
روشی که از همه سالمتر است، آن مسلکی است که از فیضیه و از سینهی علمای با اخلاص و صادق بیرون میآید. یک مرحله از راه رسیدن به خداوند، «رساله» است. از این مرحله که مطمئن شوی، خودشان دستت را میگیرند. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 180
تنها سختی راه
سختی راه تنها در این است که خودت را در میانه میبینی. اگر خودمان را کنار بگذاریم، آن زمان است که او شخصاً ما را میبرد و سلوک، آسان میشود. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص 180
مراحل توبه
توبه زمانی مقبول میافتد و میتوان گفت توبهی حقیقی است، که مراحل آن پشت سر گذاشته شود. مرحلهی اوّل، توبهی از کفر است که عمومیت دارد و مقدّمهی کار است. مرحلهی دوم، توبه از گناه و معصیت است که پس از ایمان قطع میشود. مرحلهی سوم، توبه از خیال گناه است که کارها تازه از […]
توبهی نصوح
توبه کردن، از من و تو صادر نمیشود. اگر هم در ظاهر توبهای کنیم، عاریتی است و زودگذر است. توبهی حقیقی آن است که خداوند به دست خود، شخص را توبه دهد، تا توبهاش مقبول بیفتد. همانا توبهای که او در دل مؤمنین قرار دهد آن توبه، توبهی نصوح است و باقی میماند. منبع: کتاب […]
خلاصی از بُت بزرگ
یک عمر به خیال خودمان مجاهده میکنیم و از حلال و حرام زندگیمان میزنیم؛ امّا آخر الامر هر جا که مینشینیم، میگوییم که: من این کار را کردم، من این صفت را کُشتم، من این عمل بد را کنار گذاشتم! چهل سال همهی بتها را میشکنیم، امّا غافلیم از اینکه عاقبت، تبر را بر دوش […]
