انسان با توجّه به صفات و استعدادهای خاص خود که منحصر به فرد است، راه به سوی خدا را با سرعت و دقّت بیشتر میتواند طی کند. به این صفات منحصر به فرد اصطلاحاً «کلید شخصیّت» میگویند، که با شکوفایی این صفات و پیدا کردن کلید شخصیّت، قفل جان آدمی باز میشود و به سوی خدای خود پرواز میکند.
اولاً احمد آقا بسیار انسان کتومی بود، یعنی از حالات درونی خود چیزی نمیگفت. او که در درجات بالای عرفان و معرفت قرار داشت مانند سادهترین مردم رفتار میکرد تاهیچ کس از درون او مطلع نشود.
ویژگی دیگر او همّت بالا و پشتکار در مسیر خدا بود. او یک بار به ندای توحیدی لبیک گفت و تا آخر عمر در این راه استقامت کرد.
خداوند در آیهی 13 سورهی احقاف میفرماید: «به درستی که کسانی که بگویند به پروردگار ایمان آوردیم و استقامت داشته باشند پس برای آنها هیچ ترس و اندوهی نیست.»
ایمان احمد آقا مقطعی نبود. وقتی تصمیم میگرفت مردانه همّت میکرد و کار را به سرانجام میرساند. نمونهی این فعّالیّت در نماز جمعه بچّهها و برگزاری دعای ندبه و … قابل مشاهده است.
او در کارهای مسجد خالصانه برای خدا زحمت کشید و با همّتی وصف ناشدنی تلاش کرد.
از دیگر ویژگیهای ایشان سیر علمی و مطالعات ایشان بود. احمد آقا با نظم خاصی مشغول مطالعه میشد و هیچگاه از مطالعه غافل نشد. به یکی از دوستان گفته بود: من حداقل روزی یک ساعت برنامهی مطالعهی جانبی دارم.
احمد آقا مخاطب شناسی را سرلوحهی کارهای خودش در مسجد قرار داده بود. او در کنار بچّههای کوچکتر مانند خود آنها میشد. در مواجه با بچّههای شلوغ و مشکلساز بسیار صبور بود و …
منبع: کتاب «عارفانه» – شهید احمدعلی نیّری، انتشارات شهید ابراهیم هادی، چاپ 1392؛ ص 106 و 107 و 108.
