خانه شير خدا مركز وجد است و سرور
هر كه را مينگري غرق شعف باشد و شور
مصطفي همچو علي، هست ز شادي مسرور
زآنكه از برج بتولست عيان، آيت نور
اندر اين لحظه، كه نيمي شده از ماه صيام
جلوه گر ميشود از جانب حق، ماه تمام
♦ ♦ ♦
آري، امشب شب ميلاد شه دين حسن است
مظهر حُسن و حسن، آنكه به وجه حسن است
بهترين احسان، از محسن كُل ذوالمنن است
دوّمين حجّت و اول گل صحن چمن است
قل هو الله احد، مظهر فيض صمد است
گلشن فاطمه را تازه گل سر سبد است
پسر اول زهرا بود و شير خدا
هست دوم وصي ختم رسل، مير هدي
سوّمين خسرو دين، چارمي آل كساء
خامس آل عبا راست، برادر ز وفا
سبط اكبر، به نبي، رهبر سرمد باشد
يوسف مصر دل آل محمد باشد
♦ ♦ ♦
آمد آن شه كه بود مظهر احسان و سخا
آمد آن شه كه بياموخت به ما بذل و عطا
آمد آن شه كه به حق، مظهر حلم است و حيا
آمد آن شه كه جهان يافت از او نور و ضيا
آنكه جدش شه ملك عجم است و عربست
امّ او حضرت زهرا و علي نيز اَبست
♦ ♦ ♦
مولدش را به مه روزه هزاران سبب است
بشنو از «خوشدل» اين نكته كه عين ادب است
روزه داران را افطار، از آن شهد لب است
زآنكه افطار رطب، در رمضان مستحب است
خاصه اين طرفه رطب را كه ز نخل شرف است
باغبانش علي، آن خسرو ملك نجف است
♦ ♦ ♦
چون در امشب، دل پيغمبر و زهرا شاد است
خاطر شير حق، از رنج و محن آزاد است
باغ دين، از گل رخسار حسن آباد است
موسم تهنيت و گاه مبارك باد است
تيغ او نشتر فصّاد و كند دفع فساد
خون فاسد، به در آيد ز تن اهل عناد
♦ ♦ ♦
آنكه حق حسن، از راكب استر گيرد
همچنين حق حسينش، ز ستمگر گيرد
حق بي دستي عباس دلاور گيرد
انتقام علي اكبر و اصغر گيرد
به ولي الله اعظم، كه بود صاحب عصر
آنكه در دولت وي فتح قرين باشد و نصر
شاعر: خوشدل تهرانی
