«أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ»

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏ * رَبِّ اشْرَحْ لی‏ صَدْری * وَ یَسِّرْ لی‏ أَمْریَ * وَ احْللْ عُقْدَهً مِنْ لِسانی‏ * یَفْقَهُوا قَوْلی‏»[۱].

«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمینَ وَ الصّلَاهُ عَلَی خَاتَمِ الْمُرْسَلِینَ طَبِیبِنا حَبیِبنَا شَفِیعِ ذُنوبِنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْمَعْصُومِینَ سِیَّمَا الْحُجَّهُ بَقِیَّهِ اللهِ فِی الْعَالَمِینَ عَجَّلَ اللهُ فَرَجَهُ وَ رَزَقَنَا اللهُ صُحبَتَهُ وَ اللَّعْنُ عَلَی أَعْدَائِهِمْ أَجْمَعِینَ».

مقدّمه

«أَلَمْ یَجِدْکَ یَتِیمًا فَآوَى * وَوَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدَى * وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَى * فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ * وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ».[۲] «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ * أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ * وَوَضَعْنَا عَنْکَ وِزْرَکَ * الَّذِی أَنْقَضَ ظَهْرَکَ * وَرَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ * فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا * إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا * فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ * وَإِلَى رَبِّکَ فَارْغَبْ».[۳]

ایام ولادت اشرف خلائق حضرت ختمی مرتبت است و توجّه به این اسوه و الگو و مقتدای همه‌ی صاحبدلان و کمال‌جویان و خدادوستان ضرورت دارد، و قرآن کریم آینه‌ای است که اگر کسی اهل قرآن باشد، خدای متعال را در قرآن کریم می‌بیند، تجلّی خداست، مرآت حق‌تعالی است. می‌تواند با رفع حجاب دل و با چشم جان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم و امیرالمؤمنین صلوات الله علیه و اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین و امام زمان ارواحنا فداه و مؤمنین و بهشت و جهنّم و ملائکه را هم در قرآن کریم تماشا کند.

تصویری که خداوند منان از حبیب خودش برای بندگانی که دوست دارند حبیب الله بشوند ارائه فرموده است آیات زیادی است، ولی آن چیزی که از ابتدا شروع می‌کند و ادامه می‌دهد این دو سوره‌ی ضحی و انشراح است.

Sadighi-14000803-MasjedeOzgol-Thaqlain_IR (1)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم در قرآن کریم

چند نکته‌ای از بخشی از سوره مبارکه ضحی را در شب دوازدهم ربیع الاول به محضر عزیزانمان عرض کردیم. در ادامه خدای متعال برای اینکه هم به پیغمبر خود آرامش بیشتری بدهد و هم زبان ملامت‌گران و دشمنان و هوچی‌های بی‌دین را قطع کند، خدای متعال عنایت‌هایی که به پیامبر خود کرده است را به رخ همه‌ی آدمیان کشیده است.

اول اینکه «أَ لَمْ یَجِدْکَ یَتِیماً فَآوى‌»، حبیب من! تو یتیم بودی و خدای متعال به تو مأوی داد، تو را در پناه خودش قرار داد، «وَوَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدَى»، همانطور که دیگران، همه‌ی بشر گم‌شده هستند، خودشان و راه و هدفشان را گُم می‌کنند، اما خدای متعال تو را هدایت کرد، تو ذاتاً فقیر بودی، ولی نور خدا در وجود تو مسیر حرکتت را روشن کرد، «وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَى»، درآمدی نداشتی، عائل بودی، عده‌ای بر سرِ سفره‌ی تو بودند، نداشتی ولی ما سفره‌ی تو را رنگین کردیم.

Sadighi-14000803-MasjedeOzgol-Thaqlain_IR (2)

این یک ظاهری از آیات شریفه قرآن کریم است، اما ائمه اهل بیت سلام الله علیهم أجمعین که ترجمان قرآن هستند و قرآن ناطق هستند، لطائفی در این آیات مطرح فرموده‌اند که اگر انسان یک پرده جلو برود می‌بیند که آن‌ها حقایق قابل فهم هستند.

وجود نازنین حضرت امام رضا علیه آلاف التّحیّه و الثّناء فرمودند: یتیم به معنای «لا مثل له» است، وقتی می‌گویند «دُرّ یتیم» یعنی درّی که یک دانه است، یعنی چنین درّی گیر نمی‌آید، خدای متعال به پیغمبر خود خطاب می‌کند که ما تو را یکّه و دردانه‌ی خودمان قرار دادیم.

یکی از برادران عزیزمان که دلداده‌ی حضرت آیت الله بهجت اعلی الله مقامه الشّریف بودند، این عکس‌هایی که از آیت الله بهجت اعلی الله مقامه الشّریف در محافل مختلف جمع کرده‌اند، یک کتابی بصورت کتاب تصویری منتشر کرده‌اند، نام آن را «دردانه» گذاشته‌اند.

ای پیغمبر! تو دردانه‌ی ما بودی، «أَ لَمْ یَجِدْکَ یَتِیماً فَآوى‌»، تو یکّه و دردانه‌ی ما بودی و ما تو را اینطور خلق کردیم، تو را پناهگاهِ مردم قرار دادیم، «وَوَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدَى»، این بشرِ خداگم‌کرده و خودگم‌کرده تو را نداشته است، گم‌شده‌ی عالم تو بودی، و خدای متعال تو را به تشنگان نور و کمال و معرفت خدا و محبّت حق تعالی و فضائل هدیه داد، تو گمشده بودی و تو را پیدا نمی‌کردند، انسان کامل گمشده‌ی انسان‌های ناقص است، خدای متعال جامعه را با تو آشنا کرد و دستشان را با دامان تو وصل کرد، «وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَى»… ما معمولاً اگر کسی نیازهای جسمی را برآورده نکند را فقیر خطاب می‌کنیم، اما قرآن کریم اینطور نیست، در آیات کریمه‌ای که فرمود: «فَلْیَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‌ طَعامِهِ»،[۴] بشر باید در طعام خودش نظر کند، دیدن کافی نیست، باید ناظر باشد و نظارت کند که چه می‌خورد.

Sadighi-14000803-MasjedeOzgol-Thaqlain_IR (3)

امروز بلایی که غربی‌ها بر سر جهان سوم آورده‌اند، با ارائه‌ی غذاهای آلوده و داروهای مشکوک، این همه خانواده‌هایی که ازدواج کرده‌اند و صاحب فرزند نمی‌شوند که زیاد هستند، و بیماری‌هایی که یکی بعد از دیگری پیدا می‌شود، این‌ها حاصل دست خیانتِ سودجویان و پول‌پرست‌ها و دشمنان بشریت است، لذا خوراک خودتان را مورد دقّت و نظارت قرار بدهید، غذای مفید بخورید، غذای پاک بخورید، غذای طیّب بخورید.

در جلسه‌ی قبل عرض کردیم که در آیات سوره مبارکه اعراف شش دلیل بر نبوّت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بود، یکی از آن‌ها این بود که اُمّی بودند، درسی نخوانده بودند، اما «یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ»،[۵] با اینکه امّی بود هم با معروف‌ها آشنا بود و به معروف‌ها دعوت می‌کرد، هم بدی‌ها را می‌شناخت و از بدی‌ها نهی می‌کرد، هم طیّبات را می‌دانست، اینکه چه چیزهایی برای فطرت و وجود و زندگی و دنیا و آخرت ما دلنشین است، از آن‌ها رفع مانع کرد تا بتوانید استفاده کنید، و خبائث را حرام کرد، هر چیزی که برای شما موجب نفرت است، با فطرت و سلامت و سازگار نیست را حرام فرمود، همه‌ی محرّمات الهی خبیث هستند و خبث ظاهر و خبث باطن دارند، کسانی که خبیث بخورند خودشان خبیث می‌شوند، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم درس‌نخوانده همه‌ی این‌ها را می‌دانستند، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم علم الله و عین الله و لسان الله بودند.

«فَلْیَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‌ طَعامِهِ»، فرمودند: ببینید معلومات خودتان را از کجا می‌گیرید.

این شبکه‌ها، این تبلیغات و بوق‌های بین المللی، این‌ها بوق‌های شیطان و زبان شیاطین هستند، این‌ها دشمنان شما هستند، این اطلاعاتی که می‌گیرید درواقع غذای روح و جان شماست، ننشینید و هر فیلمی را تماشا نکنید، این سَمِ جان شما می‌شود، یک فیلمی را در موبایل خودتان می‌بینید و حجابی جلوی دل شما انداخته می‌شوند و خدا شما را طرد می‌کند. این غذاست، گاهی سَمّ جان شما می‌شود و روح ایمان را در وجود شما می‌کشد.

مگر نفرمودند: «النَّظَرُ سَهمٌ مَسمومٌ مِن سِهامِ إبلیسَ»[۶]؟ مگر نگاه حرام تیر شیطان نیست؟ مگر اگر انسان را تیر بزنند انسان نابود نمی‌شود؟ این کار هم انسانیت شما را می‌کشد.

خدای متعال در سوره مبارکه یس کافر را میّت معرّفی کرده است، کافر که حیات انسانی ندارد، او انسان نیست، حیوان است، حیوانی است که از همه‌ی حیواناتی که ما می‌شناسیم بدتر است، «إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُکْمُ الَّذِینَ لَا یَعْقِلُونَ»،[۷] کسی که ایمان ندارد درواقع حیات و زندگی انسانی ندارد و مُرده است، گاهی یک تیر از تیرهای شیطان به چشم دل شما می‌خورد و دل را کور می‌کند و دیگر ایمان تأثیر نمی‌کند، با چشم کور نمی‌شود جمال پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم را دید، نمی‌شود حقیقت قرآن را تماشا کرد. این خیلی دقیق است.

«وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَى»، دنیا از نظر معنوی خوراک نداشت و این‌ها عائله‌ی تو بودند، خدای متعال به تو سفره داد، قرآن سفره‌ی خداست و خدای متعال این سفره را به دست تو پهن کرد و دل‌های نیازمند و جان‌های محتاج را تغذیه کردی و به این‌ها حیات انسانی دادی، «وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَى».

Sadighi-14000803-MasjedeOzgol-Thaqlain_IR (4)

این یک بخش از منّت‌های الهی است که هم منّت به شخص پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم است و هم به امّتِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم.

برای امّتِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم سرمایه است، درّ گرانبهاست، سرمایه‌ی جامعه‌ی انسانی است، انسان با این سرمایه‌ها ثروت دارد، وگرنه با دست خالی فقیر می‌میرد، توشه‌ای برای بهشت ندارد که به بهشت برود، سرمایه نداشت که بهشت را تحصیل کند، دست او خالی بود،