- ثقلین - http://thaqalain.ir -

محبوب پدر
امام رضا علیه السلام به روایت علمای اهل سنت در قرن دوازدهم

عبدالله بن محمّد بن عامر شِبْراوی شافعی (۱۱۷۲ هـ. ق)

الثامن من الأئمّه علیّ الرضا کان (رض) کریماً جلیلاً مهاباً موقّراً و کان أبوه موسی الکاظم یُحبّه حبّاً شدیداً. و یقال: إنّ علیّ الرضا أعْتَقَ الْفّ مملوک و کان صاحب وضوء و صلاه لیله کلّه یتوضاً‌ و یصلّی و یرقد و هکذا إلی الصباح. قال بعض جماعته: ما رأیتُه قطّاً إلّا ذکرتُ قوله تعالی: «قَلیلاً مِنَ اللَّیْلِ ما یَهْجَعُون…»[۱] قال بعضهم: علیّ الرضا بن موسی الکاظم بن جعفر بن الصادق فاق أهل البیت شأنه و ارتفع فیهم مکانه و کَثُر أعوانه و ظاهر برهانه…  کانت مناقبه علیه و صفاته سنیّه و نفسه الشریفه هاشمیه و أرومته الکریمه نبویّه و کراماته أکثر مِنْ أن تُحْصَرْ و أشْهر مِنْ أن تذکر…[۲]؛

هشتمین امام و پیشوا، علی بن موسی الرضا (ع) است. وی شخصی کریم، بزرگوار، با ابّهت و با وقار بود. پدرش موسی بن جعفر او را بسیار دوست می‌داشت. گفته شده: علی بن موسی هزار بنده را در راه خدا آزاد کرد. آن حضرت اهل وضو و طهارت و پاکی و اهل نماز شب بوده است به گونه‌ای که برای هر نماز شب وضو می‌گرفت و تا صبح مشغول عبادت و بندگی بود. برخی از اطرافیان حضرت می‌گویند: هر گاه امام رضا (ع) را می‌دیدیم یاد این آیه‌ی قرآن می‌افتادیم «قَلیلاً مِنَ اللَّیْلِ ما یَهْجَعُون…»؛ اندکی از شب را می‌خوابند[۳].

بعضی نیز در مورد وی گفته‌اند: علی بن موسی [در دوران خویش] بر تمام اهل بیت برتری داشته و از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است. پیروان و یاران بسیار و استدلال‌های او پایه‌های محکم و استوار داشته است. مناقبش والا و اوصافش عالی و اخلاق و روحیاتش هاشمی و سجایای وی نبوی و پیامبرگونه است. کرامات آن حضرت بی‌شمار و نیاز به بیان ندارد.

عباس بن علی بن نور الدین مکّی حسینی موسوی شافعی (۱۱۸۰ هـ. ق)

فضائل علی بن موسی الرضا لیس لها حَدٌّ و لا یَحْصُرها عَدّ و لله الأمر مِنْ قَبْلُ و مِنْ بَعْدُ …[۴]؛

فضایل علی بن موسی هیچ حد و اندازه‌ای ندارد و شمردنی نیست.

منبع: کتاب امام رضا علیه السلام به روایت اهل سنت – محمدمحسن طبسی


[۱]– ذاریات، آیه‌ ۱۷٫

[۲]– الإتحاف بحبّ الأشراف، ص ۳۱۲ ۳۱۳٫

[۳]– گفتنی است در کتب امامیه این جریان را به برادر امام رضا ع، محمّد بن موسی نسبت داده‌اند. ر. ک: شیخ مفید، الإرشاد فی معرفه حجج الله علی العباد، ج ۲، ص ۲۴۵٫

[۴]– نُزْهه الجلیس و منیه الأدیب الأنیس، ج ۲، ص ۱۰۵٫


Article printed from ثقلین: http://thaqalain.ir

URL to article: http://thaqalain.ir/%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%b1%d8%b6%d8%a7-%d8%b9%d9%84%db%8c%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%db%8c%d8%a7%d9%86-%d9%82%d8%b1%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87/

تمامی حقوق برای وبسایت ثقلین محفوظ است.