«أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ»

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏ * رَبِّ اشْرَحْ لی‏ صَدْری * وَ یَسِّرْ لی‏ أَمْریَ * وَ احْللْ عُقْدَهً مِنْ لِسانی‏ * یَفْقَهُوا قَوْلی‏»[۱].

«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمینَ وَ الصّلَاهُ عَلَی خَاتَمِ الْمُرْسَلِینَ طَبِیبِنا حَبیِبنَا شَفِیعِ ذُنوبِنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْمَعْصُومِینَ سِیَّمَا الْحُجَّهُ بَقِیَّهِ اللهِ فِی الْعَالَمِینَ عَجَّلَ اللهُ فَرَجَهُ وَ رَزَقَنَا اللهُ صُحبَتَهُ وَ اللَّعْنُ عَلَی أَعْدَائِهِمْ أَجْمَعِینَ».

مقدّمه

شب جمعه است، دست اموات از این عالم و از این عزاداری‌ها و از کار خیر و عبادت کوتاه شده است و حسرت می‌برند، حسرتِ یک یاحسین گفتن، یک قطره اشک ریختن، یک خدمت برای عزاداران حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه کردن، از این جهت باید به آن‌ها ترحم کنیم.

جهت آمرزش اموات و رضایت حق‌داران صلواتی ختم بفرمایید.

اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم

خدای متعال زیباست، کار خدا هم زیباست، زیبایی را هم دوست می‌دارد، بشر زشتی را به عالم آفرینش تحمیل کرده است وگرنه آفرینش زیباست.

Sadighi-14000521-Shabe 04 Moharram-Masjede SepahSalar-Thaqalain_IR (1)

آدم اول عنصرِ مبدأ نسلِ کنونیِ بشر، بدیع خلقت بوده است، خدای متعال ابداع کرد، لذا او و مادرمان حوا در زیبایی کم نداشتند، بعد بشر نوع غذایی که انتخاب می‌کند، نوع تفکری که هنگام انعقاد نطفه در ذهن او می‌گذرد، و صدها عامل دیگر باعثِ تغییرِ قیافه‌ها می‌شود، زبان‌ها هم همینطور است، این‌ها عوارضی است که نوع انتخاب ماها برای ما پیش می‌آورد.

در دعاهای سحر ماه مبارک رمضان همه‌ی ما حداقل شنیده‌ایم و خیلی از ما خوانده‌ایم که «اللّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ مِنْ جَمالِکَ بِأَجْمَلِهِ وَکُلُّ جَمالِکَ جَمِیلٌ»، همه‌ی جمال‌های خدای متعال که کارها و صفات خداست جمیل است و هر کسی که بندگی کند مظهر جمال خدا می‌شود، لذا زیباترین عنصرِ انسانی، اشرف خلائق حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلّم هستند، هم صورت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم زیبا بود و هم سیرتِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم زیبا بود، «بلغ العلی بکماله، کشف الدجی بجماله حَسُنت جمیع خصاله، صلو علیه و آله»…

اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم

چشم ما به شما جوان‌ها روشن است و خدا را شکر می‌کنم که بر سرِ سفره‌ی شهدا، شما جوان‌ها آبروی ما هستید، رونقِ مجالسِ حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه هستید، رونق دین هستید، ولی صلوات شما صلوات جوان نیست و صلواتِ پیرانِ از کار افتاده است، تقدیم به محضر امام زمان ارواحنا فداه یک صلوات جوانی ختم بفرمایید.

اللهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم

زیباییِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم

وجود نازنین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم در زیبایی مثل اعلی در آفرینش از اولین و آخرین هستند. در ذهن ما حضرت یوسف علیه السلام خیلی زیبا هستند ولی از خودِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم سؤال کردند که در مقایسه بین شما و جناب یوسف، زیبایی کدامیک ترجیح دارد؟ وجود مبارک پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم از یوسف نفی جمال نکردند ولی فرمودند «کَانَ یُوسُفُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَحْسَنَ وَ لَکِنَّنِی أَمْلَحُ»[۲] نمک من از یوسف بیشتر است. وجود نازنین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم جمال را با ملاحت آمیخته بودند.

Sadighi-14000521-Shabe 04 Moharram-Masjede SepahSalar-Thaqalain_IR (2)

اهمیّتِ زیبایی باطنی

در عین حال زیبایی‌های باطنی، زیبایی‌ها اخلاقی، زیبایی‌های معنوی از دیدگاه اهل معنا که اشراف به باطن‌ها دارند قابل مقایسه‌ی با زیبایی‌های مادی و فیزیکی نیست، زیبایی‌های فیزیکی مقطعی است، عمر آدم مثلاً صد سال است، این زیبایی هم زیبایی فیزیکی است و ما خودمان هم نقش نداریم، ما در نحوه‌ی ترکیب اعضای بدنمان اصلاً مؤثر نیستیم، کار کارِ ما نیست، لذا اگر کسی از نظر قیافه مشکل داشته باشد جای ملامت نیست، خلقت خداست یا تقصیر گذشتگان است، یا حوادثی پیش آمده است، قیافه با یک تصادف یا بیماری عوض شده است، جای ملامت نیست، این ظاهر اعتبار و ارزش و نمره‌ای هم نزد خدای متعال ندارد.

«إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى لاَ یَنْظُرُ إِلَى صُوَرِکُمْ وَ لاَ إِلَى أَمْوَالِکُمْ وَ لَکِنْ یَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِکُمْ وَ أَعْمَالِکُمْ»،[۳] خدای متعال به صورت‌های شما نگاه نمی‌کند، خدای متعال به دل‌های شما نگاه می‌کند. صورتِ زیبای ظاهر هیچ نیست، ای برادر سیرِ زیبا بیار.

عمده این است که انسان اخلاقِ زیبا، همّتِ زیبا، غیرتِ زیبا، مجاهدتِ زیبا، احسان و دست‌گیری زیبا داشته باشد، و خیلی‌ها جمال ظاهری ندارند ولی با ادب و حسن سلوک و خوش اخلاقی دل می‌برند، بعضی‌ها صورت ظاهر هم دارند و کسی با او رفیق می‌شود، دو سه مرتبه می‌بیند که این آدم کلک دارد، این آدم دروغ می‌گوید، مثلاً زن خیلی زیباست ولی اهل خیانت است، از چشم شوهر می‌افتد و از چشم همه هم می‌افتد.

لذا زیبایی‌های معنوی ماندگار است و زندگی انسان را برای ابدیت انسان زیبا می‌کند، مظهریتِ برای صفات پروردگار عالم خواهد داشت.

Sadighi-14000521-Shabe 04 Moharram-Masjede SepahSalar-Thaqalain_IR (3)

چه کنیم که باطن ما به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم شباهت پیدا کند؟

حال چه کنیم که ما از نظر باطن شبیه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم باشیم و آینه‌ی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم باشیم؟

احادیثی در این رابطه داریم، من یک حدیث را می‌گویم، بعد در یک حدیث دیگری، اسلام چند مورد از زیبایی‌ها را ترسیم کرده است تا ما زندگی خودمان را زیبا و دل‌انگیز و باطراوت و پرجاذبه کنیم و خودمان را از این اموری که نفرت و تنفّر ایجاد می‌کند دور نگه داریم.

می‌دانید که در روز قیامت «یَحْشُرُ اَلنَّاسَ عَلَى نِیَّاتِهِمْ»[۴] انسان با نیّت خودش محشور می‌شود، انسان با ملکات و صفات باطنی خودش حشر پیدا می‌کند.

وجود مبارک پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم وقتی به معراج رفتند فرمودند که من در میان اهل جهنّم گروهی را دیدم که بصورت بوزینه بودند، گروهی بصورت خوک بودند، از جبرئیل پرسیدم که چرا برخی از امّت من به این صورت درآمده‌اند؟ جبرئیل توضیح داد که این‌ها ظلم و گناه و فساد را می‌دیدند ولی امر به معروف و نهی از منکر نمی‌کردند، این‌ها بازیگر بودند، این‌ها غیرت نشان نمی‌دادند، بی‌غیرتی صورتِ خوک را دارد، بازیگری صورتِ میمون را دارد.

این صورتی است که خودمان برای خودمان می‌سازیم، ما در صورت ظاهری هیچ نقشی نداریم و ملامت هم ندارد، ولی ما خودمان در عمر خودمان صورت باطنی خودمان را ترسیم می‌کنیم، خودمان را یا بصورتِ دیو درمی‌آوریم یا بصورتِ پیغمبر.

ما چه چیزی داشته باشیم بصورتِ پیغمبر محشور می‌شویم و بهره‌ی بالایی از جمال می‌بریم؟

وجود نازنین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم در یک حدیثی پنج چیز را فرمودند که اگر داشته باشید روز قیامت آینه‌ی من می‌شوید، یعنی جمال من در وجود شما دیده می‌شود، «أَقْرَبُکُمْ غَداً مِنِّی فِی اَلْمَوْقِفِ أَصْدَقُکُمْ لِلْحَدِیثِ»،[۵] اگر کسی در زندگی دروغ نداشت… این صداقت انسان را به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم شبیه می‌کند. دوم: «وَ أَوْفَاکُمْ بِالْعَهْدِ»، کسانی که تعهّداتی که دارند، قراردادهایی که امضاء می‌کنند، معاملاتی که می‌کنند، قول‌هایی که به یکدیگر می‌دهند، در قول و قرار و سندها و امضاءها و داد و ستدشان بر خلاف عهد عمل نمی‌کنند، خانه فروخته است و بناست فلان زمان پول او را بدهند که خانه‌ای برای خودش تهیه کند، پول را به موقع نمی‌دهد. این عهدشکنی است و کسی که عهدِ او عهد نباشد ایمان ندارد، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم فرمودند: «لاَ دِینَ لِمَنْ لاَ عَهْدَ لَهُ»،[۶] خیاط است، بنا بود لباس را به موقع تحویل بدهد، قول می‌دهد ولی لباس را به موقع تحویل نمی‌دهد، دادگاه است، بنا بود محکمه فلان روز پرونده را تمام کند ولی مدام تجدید می‌کند و این شخص را می‌آورد و می‌برد، این بر خلاف عهد است، این نقضِ عهد است، این پیمان‌شکنی است، «لاَ دِینَ لِمَنْ لاَ عَهْدَ لَهُ»، ان شاء الله این‌ها برای جوان‌های ما سرمایه‌ی زندگی است، این‌ها موجب ارزش است، این‌ها برای شما اعتبار و آبرو است، انسانِ بدقول آبرو ندارد، می‌گویند فلانی را رها کن که حرف او حرف نیست و قول او قول نیست. پس دوم: «وَ أَوْفَاکُمْ بِالْعَهْدِ».

سوم: «آدَاکُمْ لِلْأَمَانَهِ»، هر کسی امین است، سِرّ کسی نزد شماست، «اَلْمَ